Mijn nieuwe buurman wil zijn rijwoning grondig renoveren en vergroten, daartoe wil hij naar achter bijbouwen. Mijn woning deelt een muur met de zijne, mijn woning komt iets dieper.
In het verlengde van de gemene muur, staat al jaren een afsluiting (palen met steenschotten) - op deze afsluiting steunt een houten constructie met transparante platen, die mijn doorgang naar de tuin droog houdt (mijn veranda). Die afsluiting is ook de muur van mijn tuinhok verderop.
Nu wil de buurman zijn uitbouw in het verlengde van de gemene muur bouwen, dus de afsluiting dient te verdwijnen. Daarbij gaat hij er van uit dat de gemeenschappelijke muur dus de helft op zijn perceel en de helft op het mijne staat.
Dat is niet door een landmeter bevestigd, staat ook zo op de plannen van de architect.
De afbraak heeft uiteraard grote gevolgen voor mij: ik verlies de ondersteuning van mijn veranda. Voor mij is dat een nuttige plaats dus ik wil die wél behouden. Daarnaast zou de isolatie van dat extra stuk dus op mijn perceel komen (isolatie + crepi) die ze wel zouden op eigen kosten weghalen mocht ik zelf willen aanbouwen.
Nu twijfel ik over die perceelsgrens. Op mijn bouwplan (1960) staat geen grens, wel overal muren van 22cm dik. De bakstenen tonen ook aan dat zijn woning later tegen de mijne is aangebouwd. Ik vermoed dus dat de muur op mijn perceel ligt, en dus de afscheiding ook, temeer omdat mijn afdak er bovenop steunt én het een deel van mijn tuinhok is.
Mag een architect zomaar plannen maken als er geen zekerheid is over de perceelsgrens? Kan ik een landmeter afdwingen, op hun kosten dan? Op basis van wat gaat die beslissen? De overkapping was er al toen ik het huis kocht, ik vermoed dat de afsluiting nog véél ouder is.
Kan een afsluiting, als ze toch zou op de perceelsgrens staan, afgebroken worden als ik daardoor schade krijg (de afkapping verliest haar steun)
Over enkele dagen heb ik afspraak bij stedenbouw, hoop daar al meer antwoorden te hebben, om eventueel bezwaar in te dienen tegen de bouwaanvraag.