De beëindiging van het contract van een werknemer zou niet correct gebeurd zijn van mijn kant. Deze had zich op het einde van zijn/haar opzeg ziek gemeld. Ik wist dat de niet-gepresteerde dagen normaal gezien ingehaald moeten worden, maar ik wist niet dat de ziekte tijdens de opzeg ook werd doorbetaald.
Ik had dan met dezelfde redenering als bij 'ontslag met vrijstelling van prestaties' die dag als gepresteerd ingegeven, om het voor beide partijen gemakkelijk te houden. Maar de werknemer had dit dus ingecalculeerd. Hij/zij heeft enkele weken later een bericht gestuurd dat hij/zij hersteld is en dat hij/zij die dag kan inhalen. Inmiddels is alles netjes betaald en afgehandeld.
Door gebrek aan juiste kennis, heb ik dus verkeerd gehandeld. Ik had het gewoon willen vergemakkelijken voor beide partijen. Ik had nooit gedacht dat iemand die ontslagen is, nog via ziekte kan forceren om in dienst te blijven, bij wijze van spreken.
Dat is dan ook mijn vraag aan de juristen: wat is de geest hierachter van deze regeling? Iemand die in dienst is, ok, maar iemand die ontslagen is, waarom geniet die deze extra bescherming?