Volgende situatie deed zich onlangs voor.
Ik steek over met mijn fiets aan de hand, over het zebrapad (geen verkeerslichten).
Ik raak niet op de stoep: de borduur is hoog. Ik doe mijn fiets naar achter, en trek hem zo de stoep op.
Tijdens dit naar achter trekken, schamp ik een taxi, die langs mijn achterkant passeert.
Met gevolg: kras in auto.
(Raar maar waar, geen schade aan fiets)
Wij vullen samen het EAF in.
Op het EAF staat o.a. duidelijk dat het ongeval òp het zebrapad heeft plaats gevonden.
Bon, dit gaat naar de verzekeraar(s).
Krijg ik gisteren plotseling een aangetekend schrijven: de advocaat van chauffeur wil mij dagvaarden en alle kosten bij mij leggen (ongeveer 1200 euro voor de herstelling van de kras in zijn wagen).
Ik schrok me toch een hoedje en heb proberen de verzekeraar te contacteren. Dat is mij niet meteen gelukt, en aangezien ik geen zin had om de hele tijd in de wachtrij te staan, heb ik het op mail gezet.
Intussen wou ik de kwestie hier eens delen, om te kijken wat jullie mening is.
Ten eerste vraag ik me dus af, waarom er wordt overgeschakeld naar een dagvaarding? Moet ik niet gewoon de verzekeraar afwachten?
Neem nu dat het toch komt tot een dagvaarding (want in de brief sprak men van een termijn van 10 dagen, dus mogelijk zijn zij sneller dan de verzekeraar), kan ik dan met een gerust hart naar de politierechtbank? Ik zou namelijk geen advocaat nemen, want mij lijkt de situatie zo klaar als een klontje.
Zo kom ik bij mijn tweede vraag: aangezien ik als voetganger, met fiets in de hand, aan het oversteken was, en het zebrapad nooit verlaten heb - kortom ik was nog ààn het oversteken, los van het manoeuvre achterwaarts dat ik maakte met mijn fiets - dan moet de chauffeur toch wachten? Dit is toch een basisregel in het verkeer?
Dit was de redenering van de advocaat, in de brief van de dagvaarding:
"Zo pleegde u inbreuk op artikel 10.1.3 van de wegcode, stellende dat eenieder in alle omstandigheden moet kunnen stoppen voor een hindernis die kan worden voorzien.
Uit het EAF blijkt dat u achteruit manoeuvreerde, wat uiteraard niet kon worden verwacht door mijn client, waardoor deze reeds was doorgereden. Uw achterwaarts manoeuvreren was onvoorzienbaar en dus was client totaal verschalkt in zijn normale verwachtingen.
De aanwezigheid van een voertuig op de openbare weg is voor u in elk geval voorzienbaar. Uw achterwaarts manoeuvreren op het zebrapad is dat niet. Aldus was het voertuig van mijn client een voorzienbare hindernis en diende u te stoppen.
Deze plicht geldt ongeacht de toepasselijke voorrangsregels. Dat u zich op een zebrapad bevond, leidt dus niet noodzakelijk tot aansprakelijkheid van mijn client."
Maar dit is toch de wereld op zijn kop? Voor een overstekende voetganger zijn passerende wagens voorzienbare obstakels en dus ben ik het die moet stoppen? Hè??
Wat denken jullie? Op het beloop laten, en geduld hebben met de verzekeringen?
Of, in het slechtste geval, de dagvaarding aangaan, er van uitgaand dat de politierechter mij gelijk geeft?
Of is er toch iets dat ik over het hoofd zie, en geven jullie de advocaat van de chauffeur gelijk?
Alvast bedankt