Legaliteit Schenkingen aan kleinkinderen

[Duck@]

Er zijn al heel wat antwoorden gegeven. Realiteit is dat uw gevoel van correctheid en rechtvaardigheid zich te zeer beperkt tot de vraag ‘ wat zou er gebeuren met de erfenis van mijn grootouders als ze overlijden. Terwijl de wettelijke erfregeling niet meer is dan een standaardtemplate bruikbaar bij gebreke aan een andere erfregeling/testament/regeling huwelijkscontract/schenkingen. Uw redenering ontzegt uw grootouders al die andere even wettelijke erfregelingen. Uw eerlijkheidsgevoel zal bij velen als een ‘egoïstisch’ gevoel gezien worden. Ik ben vader van 2 zonen en grootvader van 1 kleinkind. Ik heb de absolute wil om beide zonen gelijk te behandelen. Maar indien ik in jouw situatie zou komen waarin mijn beide zonen dood zouden zijn en 4 kleinkinderen (ongeacht van welke zoon) zouden overblijven, dan zegt mijn eerlijkheidsgevoel dat die 4 kleinkinderen even goed op gelijke voet staan en hetzelfde krijgen. Want ik vind niet dat 1 kleinkind veel meer moet krijgen dan de andere kleinkinderen.

ja goed terwijl die redenering menselijk is als je die doordrijft naar het extreem zie je hoe absurd die is.
Stel de 3 kinderen van de andere erflijn gaan samen op stap hebben auto accident en het licht gaat uit ga je hun 12 kinderen dan ook zo behandelen?
het feit is dat de 3 samen hun ouder vertegenwoordigen en ik die van mij het is niet omdat die er niet meer zijn...dat er nu plots reden is om de 1 van hun rechtmatig deel te ontzeggen.Door op deze wijze te verdelen zegt men in feite dat men pa nooit geleefd heeft...

[Thomas_AA]

Deze discussie gaat nergens meer naartoe en is vooral een herhaling van argumenten uit vorige posts.

Tijd om af te sluiten?

[frieda.M]

Volledig akkoord met Basejumper.
Onbegrijpelijk dat iemand zo kan redeneren.Gezien zijn vele schrijffouten is het misschien toch nog te begrijpen.

[Corwynn]

Maar indien ik in jouw situatie zou komen waarin mijn beide zonen dood zouden zijn en 4 kleinkinderen (ongeacht van welke zoon) zouden overblijven, dan zegt mijn eerlijkheidsgevoel dat die 4 kleinkinderen even goed op gelijke voet staan en hetzelfde krijgen. Want ik vind niet dat 1 kleinkind veel meer moet krijgen dan de andere kleinkinderen.

Ik deel uw mening volledig hier, Basejumper, en uw gevoel is totaal te begrijpen. Ik zou in deze situatie ook hetzelfde doen. Echter...

Realiteit is dat uw gevoel van correctheid en rechtvaardigheid zich te zeer beperkt tot de vraag ‘ wat zou er gebeuren met de erfenis van mijn grootouders als ze overlijden.

... ben ik niet akkoord met dit gedeelte. Naar mijn mening en gezien zijn bijdragen, beperkt de TS zich helemaal niet tot deze vraag—integendeel. Het gaat hem immers over het geld van zijn nog reeds levende grootouders waarop hij nog altijd denkt een zeker moreel alsook wettelijk recht te hebben. De originele post gaat immers over de schenking.

... kan er niet gemorreld worden...
... echter door me voorafgaand te ontrieven...

... is dat je bij de binnen komt met het doel de ene erflater af te straffen...
... een aanval op mijn erflijn...
... gij word bestolen gij word beroofd...
... Heb effe gewacht om iedereen die betrokken is zelf de situatie recht te trekken en het onrecht matig schenking terug te storten.
... Steel van mij terwijl ik leef en verwacht niet dat je moet passeren achteraf...
... En de grootouders zelf wel je moet van mij niet verwachten dat ik me nog lasten aan trek...
... Als ik toch onterfd word...

U wordt niet gestraft; er is geen aanval op uw erflijn (quelle honte!); er wordt NIETS van u gestolen (het geld en vermogen van uw levende grootouders is immers NIET VAN U); er is geen "onrechtmatige schenking" (uw grootouders schenken hun vermogen immers aan wie ze willen); u wordt niet beroofd; en u wordt niet onterfd (wat tegenwoordig ook niet mee zo eenvoudig kan).

Moest ik tegen mijn vader durven zeggen dat hij zijn eigen geld niet naar eigen goeddunken mag uitgeven (e.g. een schenking aan goed doel, of eender wat) omdat dit anders "een aanval op mijn erfenis is en ik daardoor bestolen word," zou ik per direct een paar zeer welverdiende oorvegen in ontvangst krijgen...

Moest ik echter in uw schoenen staan zou ik me diep in een hoekje gaan schamen dat ik zo een beweringen nog maar durf te denken—laat staan neer te schrijven. Om daarna op mijn blote knietjes vergiffenis te vragen aan mijn grootouders en hun te bedanken voor hun vrijgevigheid.

Zijn reacties zeggen echter genoeg. We kunnen het blijven uitleggen, maar het zal duidelijk toch nooit begrepen worden. Dit leidt dus inderdaad totaal nergens heen, so I'm out. Het is lang geleden dat ik zo een ziekelijk egoïsme tentoongesteld heb gezien...

[Duck@]

U wordt niet gestraft; er is geen aanval op uw erflijn (quelle honte!); er wordt NIETS van u gestolen (het geld en vermogen van uw levende grootouders is immers NIET VAN U); er is geen "onrechtmatige schenking" (uw grootouders schenken hun vermogen immers aan wie ze willen); u wordt niet beroofd; en u wordt niet onterfd (wat tegenwoordig ook niet mee zo eenvoudig kan).

dat zou idd zo zijn als het hun beslissing was...maar ik weet dat de grootouders bespeeld zijn....gezien men al 15 j correct aan het schenken is volgns de correcte verdeelsleutel.En dat men enkel schenkt om uit te sparen op erfbelasting.Nu word men oud en beseft men niet dat men er is in geluist(De notaris heeft niet de nodige informatie verstrekt,gebrek hier aan heeft in vele families waarschijnlijk reeds een vuurtje gestart).het is de eerste keer dat ik er niet bij was...en als je er nie bijvermeld dat het te mijn nadele is de 4 hetzelfde te geven dan kan idd de ilussie optreden dat er correct gehandelt werd......maar het resultaat is hetzelfde....+ zelfs al zou men zeggen we gaan dit rechtzetten dan nog kan ik er geen rekenning mee houden gezien men bij een volgend bezoek bij de notaris het terug kan vergeten zijn dus de grootouders zullen nu de gevolgen dragen van het oportunisme van andere....de grootouders waren altijd het hoofd die de linkse en rechtse hand onder controle hield maar blijkt dat ze niet langer voldoende mentaal aanwezig zijn...en dat is begrijpbaar op hun leeftijd....Vandaar dat mijn toekomstige acties geen rekening zullen houden met hen or hun belangen of men nu mij mijn zoontje en ontkend dat men pa geleeft heeft,onterft via schenking of officieel via testament aanpassing het blijfthetzelfde.

Erfplanning is niet aangenaam,het is het erkennen van uw eigen verhankelijkheid uwzelf bewust opzij zetten,het is het besef dat vanaf je geboorte je een uiterste vervaldatum hebt toegewezen gekregen zonder die datum te kennen...en daarna toe te handelen...erfplanning begint van het huwelijk contract en gaat door tot je erzelf niet meer bent.Ik ben bv trots te kunnen zeggen dat er reeds 70% v men netto vermogen werd overgeschonken aan men zoontje.Ik beschouw tevens alles wat ik heb en op de rekening staat niet als mijn geld ik mag daarvan nemen voor lopendezaken mits ik die kosten kan verantwoorden tegen over men kinderen maar dat is het geld van de erflijn en toekomstige kinderen.En ja dat is belangrijk want als u zoals ik op veel te jonge leeftijd een afrekening hebt ontvangen ten een bedrage dat ik zelf al werk ik 7 dagen op 7 16h per dag voor de rest van mijn leven nog niet voldoende verdien om de erf belasting te kunnen betalen(volgende Generatie).....dan is er iets mis niet ....wanneer een normaal leven als jan met de pet niet mogelijk is.

maar goed ik denk dat het idd tijd word af te ronden discutie hierover is subjectief en het antwoord op men vraag werd gegeven waarvoor dank