Ik zoek wat juridisch advies of inzichten over een energiegeschil dat al voor de rechtbank is geweest.
Een aantal jaren geleden werd bij onze woning de analoge gasmeter vervangen door een digitale. Kort daarvoor heeft de netbeheerder een meterstand opgenomen. Op basis daarvan heeft de energieleverancier berekend dat er in ongeveer 7 weken tijd zo’n 8.000 kWh gas zou zijn verbruikt.
Dat verbruik lijkt onrealistisch voor een doorsnee rijwoning (ons jaarverbruik is normaal 10.000 kWh). Er wordt vermoed dat er mogelijk een fout is gebeurd bij de meteropname, maar de netbeheerder bewaart die gegevens blijkbaar maar beperkt, waardoor die oorspronkelijke opname vandaag niet meer gecontroleerd kan worden.
Tijdens de energiecrisis in 2022 waren er automatische steunmaatregelen die via de energieleverancier werden verrekend. Die bedragen zijn toen gebruikt om de betwiste eindafrekening te compenseren. Later volgde nog een andere afrekening die op zich correct leek, maar die hebben we niet betaald omdat er discussie bleef bestaan over die eerdere verrekening.
De energieleverancier heeft uiteindelijk een procedure opgestart voor die laatste openstaande factuur. In eerste aanleg werd verloren. Volgens het vonnis vond de rechter de gegeven uitleg niet duidelijk of samenhangend genoeg.
Nu is de vraag of beroep nog zin heeft. Dat zou extra kosten met zich meebrengen als we verliezen, terwijl er geen rechtstreeks bewijs meer is van een foutieve meterstand, maar enkel het argument dat 8.000 kWh in 7 weken voor een rijwoning erg onrealistisch lijkt.
Mijn vragen:
Hoe kijken rechters doorgaans naar dit soort discussies rond meterstanden?
Heeft indirect bewijs (abnormaal verbruik, vergelijking met normaal jaarverbruik) voldoende waarde?
Is beroep realistisch als er geen nieuw “hard bewijs” is, maar wel een beter opgebouwd verhaal?[/list][/list]
Alle inzichten zijn welkom, zeker van mensen met ervaring in energierecht, consumentengeschillen of gelijkaardige situaties.