Mijn dochter huurde vanaf 1 september 2022 voor academiejaar 22-23 een studentenkamer regio Antwerpen. De oorspronkelijke huurprijs bedroeg €420 per maand.
Voor het academiejaar 23-24 werd de huur geïndexeerd tot €437,45.
In maart 2024 liet de verhuurder weten dat het contract niet zou worden verlengd omdat de huurprijs niet meer marktconform was. Tegelijkertijd bood de verhuurder wel de mogelijkheid aan om het volgende academiejaar in het zelfde gebouw een ander, maar identiek, kot te blijven huren tegen een nieuwe huurprijs van €600 per maand. De verhuurder is daarna ingegaan op mijn dochters verzoek om HETZELFDE kot te blijven huren aan de nieuwe geëiste huurprijs.
Voor academiejaar 2024-2025 en 2025-2026 werd telkens een nieuw contract opgesteld voor dezelfde kamer, met een huurprijs van €600 per maand. Er werden voor zover bekend geen renovatie- of verbeteringswerken uitgevoerd.
De verhuurder verwees naar inflatie en externe factoren als reden voor de verhoging.
Mijn vragen:
1. Is artikel 61, §3 van het Vlaams Woninghuurdecreet van toepassing wanneer dezelfde student opeenvolgende contracten afsluit voor dezelfde kamer?
2. Kan de verhuurder de huurprijs van €420 naar €600 verhogen door een nieuw contract aan te bieden, waarbij de huurster moet kiezen tussen aanvaarding van de nieuwe prijs of vertrek? Is dit geen duidelijke poging om artikel 61, §3 te omzeilen?
3. Verhindert de ondertekening van het nieuwe contract en de betaling van de hogere huur dat de huurster achteraf de wettigheid van de verhoging betwist?
4. Volstaat een algemene verwijzing naar inflatie en externe factoren om de wettelijke uitzondering op de beperking van de huurprijsverhoging in te roepen?
We overwegen de eventueel te veel betaalde huur terug te vorderen. Welke juridische aandachtspunten en relevante rechtspraak zijn hierbij van belang?