Rechten als niet erkende vader?

Forumregels
Stel hier gerust uw vraag. Alle onderwerpen worden verhuisd naar een gepaste forumcategorie. Op zoek naar uw eigen post ? Die vindt u hier.
OnceUponATime
Topic Starter
Berichten: 3
Juridisch actief: Nee

Rechten als niet erkende vader?

#1 , 1 maand 1 week geleden (05 aug 2019 23:28)

Onderwerpen samengevoegd - vraag was idd al gesteld - JurecaBe - moderator


Hallo,
Momenteel ben ik 21 weken zwanger. Vanaf dag 1 stond ik er financieel alleen voor. De eerste 19 weken van mijn zwangerschap heb ik officieel gezien op straat gestaan (kon wel terecht bij mijn zus), de vader van mijn kind heeft mij hierin nooit geholpen. Ik moest mijn plan maar zien te trekken terwijl ik de ziekenhuis kosten en babyspullen allemaal ook zelf moest zien te redden.
Nu eist hij, na alles, dat ons kind plots Islamitisch moet opgevoed worden en dergelijke en ook ik moet aan hem geloven. Verbieden van bepaalde dingen en haast verplichten van andere dingen of ik ben ene slechte moeder. Ook is hij nog geen 1x naar een echo geweest en dergelijke.

Nu wil ik mijn kleintje niet laten erkennen (sprak hij zelf nog niet over) en de kleine op mijn naam laten zetten. Toen ik dit vermelde aan een vriendin werd mij verteld dat hij dit kan aanvechten en de kleine alsnog op zijn naam kan worden gezet en hij alsnog ook recht heeft op zijn kind.

Zelf Ben ik er helemaal bang voor. Hij kan nauwelijks Nederlands en heeft schijt om het te leren (woont overigens al 7 jaar in België) en werkt geheel in het zwart en kan hij dan terug naar zijn land vluchten waar de vader alle rechten heeft. Dit wil ik niet!

Als mijn kleintje niet erkent is en mijn achternaam draagt, welke rechten heeft de "vader" dan?

Ik wil niet dat mijn kindje verdwijnt en verplicht word om Islamitisch opgevoed te worden. Ik heb geen zeg over de naam, geloof, dergelijke terwijl ik altijd heb aangegeven dat ik mijn kind zelf wil laten kiezen.

eylis
Berichten: 7595

#2 , 1 maand 1 week geleden (06 aug 2019 16:06)

Eerst en vooral, angst is een slechte raadgever. Laten we dus eerst uw sterktepunten overlopen. U woont niet samen met de (biologische) vader van uw ongeboren kind. De vader werkt in het zwart en stelt onrustwekkende voorwaarden aan u en uw kind.

Om te beginnen reageert u niet ontkennend en ook niet bevestigend op zijn eisen. U zorgt dat u niet bereikbaar bent en vraagt aan uw familie en vrienden dat (als hij contact via hen met je tracht te nemen) dat je in medische behandeling bent (niet meer en niet minder).

U wacht de bevalling in alle rust af en laat het kindje op de dienst bevolking registreren met u als wettige ouder. U geeft de naam van de biologische vader niet aan. U kan later nog altijd de naam van een nieuwe partner (met het akkoord van die nieuwe partner) als wettige vader laten inschrijven.

Hierna zal de biologische vader juridische stappen moeten (willen) ondernemen om zijn vaderschap te bewijzen en toegekend te krijgen. Dat gaat hem moeite én geld kosten. Een persoon die in het zwart werkt is niet geneigd juridische stappen te ondernemen, want dan kan hij een veroordeling oplopen. Dus: zwijgen, vriendelijk knikken en wachten tot na de geboorte.

Als hij u regelmatig lastigvalt, bewaart u SMS'n, neemt u telefoongesprekken op en bewaar die om (als het nodig is) bij de politie een PV te laten opstellen wegens belaging (stalking) dit bewijsmateriaal staaft dan uw klacht. Courage, met uw zwangerschap.

OnceUponATime
Topic Starter
Berichten: 3
Juridisch actief: Nee

#3 , 3 dagen 16 uur geleden (12 sep 2019 22:25)

Vandaag een aangetekende brief gehad van de advocaat van mijn ex dat ik mijn ex de toestemming MOET geven om mijn ongeboren kind te laten erkennen door hem. In de brief staat dat ik hem weiger het kind te laten erkennen maar wij hebben hier NOOIT met 1 woord over gepraat. Hier heb ik alleen met de ex buren over gepraat (vrienden van hem), waar zij mij toen vertelde dat ik perfect de opvoeding alleen kon doen en nu gaat ze hem helpen.

Nu, heeft hij NOOIT financieel met iets geholpen, de eerste 20 weken is hij nooit mee geweest naar de échos of dokter bezoeken of dergelijke. Elke keer ik begon over aankoop van spullen, zei hij steeds, née, pas in Oktober of November.
Op 7 weken zwangerschap ben ik naar de spoed moeten gaan en vroeg hem om te komen. Hij is niet mee binnen gekomen.
Eerste echo was hij alweer niet aanwezig. Tweede en derde ook niet. 12 weken echo, ook niet. Hij ging liever naar een feestje.
Toen was het voor mij klaar. Toen op 20 weken, liet ik het hem weken dat de 20 weken echo eraan kwam. Hij vertelde mij dat hij moest werken en verplichte mij haast om het ziekenhuis te bellen en een latere afspraak te eisen. Hij wist al 2 maand wanneer de volgende echo gepland stond maar last minute kon hij niet. Ik was toen helemaal klaar ermee. Toch stond hij in het ziekenhuis en raakte ik helemaal overstuur. De gynaecoloog vond het toen ook beter om hem niet mee binnen te laten omdat mijn bloeddruk zorgwekkend hoog stond en we geen risico's wilden lopen voor mijn kleintje. Na het gynaecologisch onderzoek drong hij zichzelf aan me op. Trok me steeds bij hem en vroeg ik meerdere malen om mij los te laten.

Nu heb ik een nieuwe vriend, die mij overigens wel steeds naar het ziekenhuis bracht en die er sinds de eerste dag steeds was. Hij ontfermt zich al maanden over mij en helpt financieel (zonder mijn vraag) en voelt zich helemaal verbonden met mijn kleintje.. En kleine mannetje ook met hem want hij reageert steeds op zijn stem en aanraking. Hij en ikzelf willen hem laten erkennen als de vader.

De biologische heeft nooit interesse gehad in de échos, bezoeken, etc. Hij wou alleen maar een meisje en was toen overigens ook nog teleurgesteld toen het een jongetje bleek te zijn. Algauw dwong hij me op dat ik alleen maar een Islamitische naam mocht nemen, de kleine ook die opvoeding zou krijgen, besneden moest worden, de hele zooi. Hier had ik niks aan mee te beslissen. Hij was de vader en in zijn land en volgens hem geloof, heeft hij al het gezag en moet ik er alleen zijn om hem te baren, té onderhouden en verzorgen. Zelf mocht ik heel veel dingen zelf niet meer en dwong hij me dingen op omdat ik anders een slechte moeder zou zijn die een slecht voorbeeld heeft. Hijzelf kan amper 1 woord Nederlands na hier al 7 jaar te verblijven. Zwart werk, geen mutualiteit en dergelijke. Hij heeft geen officieel verblijfsadres en ik weet ook niet op welk adres hij verblijft. Ik weet alleen dat hij het pand deelt met andere mannen en al enige tijd probeerde om zijn dochter naar België te krijgen maar dit niet gelukt is ivm dingen die niet in orde bleken.
Wij zijn Islamitisch getrouwd volgens hem en moest ik hem mijn man noemen terwijl wij wettelijk niks van elkaar zijn. Ik nam aan dat dit ergens ook niet mag.


Nu had ik 10 dagen de tijd om mijn toestemming hiervoor te geven of ik word voor het gerecht gesleept met uiteraard de kosten op mij. Volgens zijn advocaat is het onbetwistbaar dat hij de vader is dus het van niemand anders kan zijn (geen DNA test geweest dus hoe kan hij dit in eerste instantie bewijzen?) en dat wij nog steeds een relatie hebben terwijl dit niet zo is. Het adres van hem staat ook bij de advocaat zogenaamd.

Kan hij of zijn advocaat mij inderdaad verplichten hem mijn kind te laten erkennen terwijl ik dit echt niet wil?

Reclame

Ghentian
Berichten: 487
Juridisch actief: Ja

#4 , 2 dagen 17 uur geleden (13 sep 2019 20:59)

Dit verhaal komt me bekend voor - dit is al 's geplaatst geweest.

Neen. Men kan u daar niet zomaar toe verplichten. Een Islamitisch huwelijk heeft geen enkele juridische waarde. T.a.v. het recht zijn jullie dus vreemden van elkaar. Erkenning door een vreemde kan maar gebeuren mits toestemming van de moeder. U weigert dus simpelweg.
Ik plaats hier een inspirerende zin die getuigt van mijn bijzondere intellect.

OnceUponATime
Topic Starter
Berichten: 3
Juridisch actief: Nee

#5 , 2 dagen 3 uur geleden (14 sep 2019 10:57)

Dit verhaal komt me bekend voor - dit is al 's geplaatst geweest.

Neen. Men kan u daar niet zomaar toe verplichten. Een Islamitisch huwelijk heeft geen enkele juridische waarde. T.a.v. het recht zijn jullie dus vreemden van elkaar. Erkenning door een vreemde kan maar gebeuren mits toestemming van de moeder. U weigert dus simpelweg.
Toen ik 21 was, kreeg ik van de buren te horen dat een zogenaamde vriend van hun (mijn ex is OOK een vriend van hun) zogezegd hetzelfde had meegemaakt. Heel toevallig gebeurt dit nu voor mij ook.
Dus wat er ook gezegd word, ik kan in principe blijven weigeren om hem te laten erkennen?
En wat gebeurt er dan als mijn huidige vriend het kindje zogezegd gaat erkennen? (waar ik wél achter sta)

Ghentian
Berichten: 487
Juridisch actief: Ja

#6 , 2 dagen 40 minuten geleden (14 sep 2019 14:12)

Een kind kan maar 1 vader hebben. Als uw nieuwe partner het kind erkent, is de afstammingsband langs vaderszijde vastgesteld.

In theorie kan dat aangevochten worden, maar ik geef dat weinig kans. De argumenten van de tegenpartij zijn overigens erg zwak.
Ik plaats hier een inspirerende zin die getuigt van mijn bijzondere intellect.

Franciscus
Berichten: 33045

#7 , 2 dagen 7 minuten geleden (14 sep 2019 14:45)

Is de vermoedelijk biologische vader soms illegaal in het land?
Een advocaat die spreekt van MOETEN spreekt voor zijn beurt - alleen een rechter ( en u ) kan dat mogelijk maken.

Terug naar “Stel een vraag”